كردن و آنچه را كه نبايد بشنود ( مانند كلمات زشت و سخنان شك و ترديدآور و غنا و موسيقى ) نميشنود ( زيرا حفظ كردن شخص خود را از اين گونه معاصى در بين مردم مشكلست ) ، و دورى از مردم علامت انس با خدا است و عزلت يكى از علامات تقرّب بپروردگار است . و روايت شده از سفيان الثورى « 1 » كه گفت روزى اذن دخول گرفتم كه وارد شوم بر حضرت صادق عليه السّلام چون اذن يافتم وارد شدم ديدم آن حضرت در سردابى ( زير زمينى ) هستند كه دوازده پله داشت ، عرضكردم : يا بن رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله شما در چنين مكانى ميباشيد با اينكه مردم احتياج بشما دارند ، فرمود اى سفيان روزگار فاسد شده و احوال برادران دگرگون گرديده و نظر مردم ( از حق و حقيقت ) برگشته براى اين جهت گوشه‌نشينى را اختيار كردم ، اى سفيان آيا چيزى ( از اسباب نوشتن ) همراه دارى كه آنچه را ميگويم بنويسى ؟ گفتم آرى ، فرمود : بنويس اين اشعار را . لا تجزعنّ لوحدة و تفرّد * و من التفرّد في زمانك فازدد فسد الاخاء فليس ثمة اخوة * الا التملّق باللسان و باليد و اذا نظرت جميع ما بقلوبهم * أبصرت سمّ نقيع ثمّ الاسود فاذا فتشت ضميره من قلبه * وافيت عنه مرارة لا تنفد جزع مكن از تنهائى و زندگى انفرادى بلكه خود را به آن عادت بده زيرا فاسد شده‌اند برادران بنوعى كه برادرى فقط بتملّق و چاپلوسى

--> ( 1 ) . سفيان بن سعيد بن مسروق الثورى ( بفتح المثلثه ) الكوفى از اصحاب و مشاهير فقهاء عامه است و روايات در مذمتش بسيار وارد شده و در سنه 95 يا 97 متولد گرديده و در سنه 161 در بصره وفات كرد .